W 2002 roku uzyskał dyplom z wyróżnieniem w pracowni rzeźby prof. zw. Józefa Petruka na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu – UAP). W 2012 roku obronił rozprawę doktorską w dyscyplinie artystycznej – sztuki piękne, a następnie objął stanowisko kierownika V Pracowni Rzeźby – Obrazowanie Przestrzenne na Wydziale Rzeźby UAP. W 2020 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego. Od 2021 roku pełni funkcję Przewodniczącego Rady Programowej Kierunku Rzeźba oraz kierownika Katedry Rzeźby i Otoczenia na Wydziale Rzeźby UAP. Od 2024 roku kieruje II Pracownią Rzeźby i Otoczenia – Studyjną na tym samym Wydziale. W swojej twórczości koncentruje się przede wszystkim na studium postaci ludzkiej. Niejednokrotnie ogranicza przedstawienie do fragmentu ciała, kadrując je w taki sposób, aby wydobyć to, co najistotniejsze – gest, mimikę czy ruch. Interesuje go moment napięcia między formą a ekspresją, w którym ciało staje się nośnikiem emocji i znaczeń. Obok zamiłowania do rzeźby figuratywnej w jej tradycyjnym rozumieniu koncentruje się również na samej sylwecie człowieka. Poddaje ją przekształceniom i deformacjom, nie pozbawiając jednak jej podstawowych cech ludzkich. Tworzy syntetyczne ujęcia postaci w określonych sytuacjach, skupiając się przede wszystkim na ruchu – bądź jego braku – oraz na napięciu wynikającym z tej relacji. Obecnie postać, dotychczas tak istotna w jego twórczości, stopniowo staje się punktem wyjścia dla dalszych poszukiwań formalnych. Eksperymentuje z nowymi technologiami, wykorzystując m.in. projektowanie cyfrowe oraz druk 3D. W dorobku posiada wiele realizacji pomnikowych m.in. fontanna „Chłopiec pod wierzbą” w Poznaniu, pomniki „Powstańca wielkopolskiego” w Czarnkowie i Grodzisku Wielkopolskim oraz „Legendy o Lechu” i „Legendy o Piaście Oraczu”, elementy Traktu Królewskiego w Gnieźnie.
